Поетот Никола Маџиров: Не е најболно тоа што победниците ја пишуваат историјата — туку тоа што тие ги тераат понижените да ја читаат

„Секој од нас има клуч што веќе не може да отвори ниту една врата“, вели Никола Маџиров. Неговите предци биле бегалци од Балканските војни, а домот, отсуството, преселбата и сеќавањето се меѓу постојаните координати на неговата поезија. Роден е на 27 мај 1973 година во Струмица. Првите две книги му излегоа во 1999 година: „Заклучени во градот“ ја доби наградата „Студентски збор“ за најдобра дебитантска книга, а „Некаде никаде“ наградата „Ацо Караманов“. Со незаменливата „Преместен камен“ (2007-ма-) ги собра европската награда за млади поети „Хуберт Бурда“ и домашната „Браќа Миладиновци“ на Струшките вечери на поезијата. Неговите други меѓународни признанија се и наградата „ Сребрен лист Ксу Џимо“ за европска поезија на Кингс Колеџот при Универзитетот во Кембриџ во 2016-та и наградата „Орфеј“ за целокупно претставување на Меѓународниот поетски фестивал „Орфеј“ во Пловдив во 2019 година. Поезијата му е преведена на над четириесет јазици, а врз неговите стихови музика компонирале светски имиња како Оливер Лејк, Мајкл Лиг (од Snarky Puppy) и Бека Стивенс. Во 2023 година Маџиров беше еден од тројцата членови на жирито на врвната канадска поетска награда „Грифин“, заедно со Грегори Скофилд и Наташа Тредвеј. Жирито таа година разгледало 602 книги, меѓу кои 54 преводи од 20 јазици. Во…