Врата низ која никој не се обидува да излезе: Научена беспомошност и психологија на системски произведена апатија

Вратата всушност не е заклучена. Тaa едноставно не се отвора доволно долго, до тој степен што лицето едноставно престанува да ја проверува кваката. После тоа, самата брава станува излишна. Затвореникот самиот го одржува затворот. Тој не е слаб, не е глупав, но извлекол заклучок од искуството што му го затемнило светот - обидот не менува ништо.