Родители, внимателно со ОВИЕ зборови кои им ги кажувате на ваште деца

Ако секој ден децата слушаат дека се „несмасни“, „мрзливи“, „размазени“ или „пречувствителни“, ќе почнат да веруваат во тоа. Не затоа што е вистина. Прво, затоа што го слушнале од устата на личноста која им е најважна. Затоа е важно да се прашаме: Кој всушност зборува од мене кога почнувам да викам? Кој зборува кога им забранувам солзи? Кој во мене е повреден кога детето вели „не сакам, нема“? Промената започнува кога ќе престанеме да прашуваме: „Што не е во ред со моето дете?“ и се прашуваме: „Што се буди во мене кога детето прави нешто?“ Тој момент на свесност менува сè. Бидејќи зад тие реченици често стои родител кој: - не му било дозволено да биде слаб, па сега не може да ја поднесе ранливоста на детето. - никогаш не бил пофален, па сега бара совршенство. - учел дека љубовта е условена од однесувањето, па сега самиот ги поставува условите. Што можеме да направиме поинаку? Наместо да кажеме: „Пак плачеш за глупави работи“ Подобро е: „Гледам дека ти е тешко. Сакаш да разговараме?“ Наместо: „Не можеш ништо да направиш сам“, треба да кажеме „Знам дека ти е тешко, но верувам дека можеш да се обидеш уште еднаш.“ Наместо: „Ќе бидеш…