Од борба за идеали до веднење пред “идоли“

Откако се стиша екотот од препознатливото илинденско “Да живее Македонија“, од плажите до кои, за да се стаса, се чекаше по дваесеттина часа на граница, откако стивна “Се заветуваме на идеалите на илинденците и АСНОМ-ците“ од сите места предвидени за прослава и, откако по социјалните мрежи се објавија доволен број објави со “Македонија вечна“, поткрепени со новото, под надворешен притисок, усвоено знаме, време е да се запрашаме – а што навистина, од грчките плажи, преку подготвените подиуми и низ социјалните мрежи ние прославувавме? Кому му посакувавме долг живот, кому и со каков завет му се заветувавме и чија вечност ја најавувавме? НИЗ КРВ И СТРАДАЊА ДО ДВАТА ИЛИНДЕНА Со векови нашите предци и во најтешки и во речиси невозможни услови, правеле се’ за да си го зачуваат семејството, домот, честа, јазикот, верата, традицијата, со еден збор, колективната меморија на еден народ. Во мирни времиња тивко, посветено и достоинствено, а кога ќе се појавела потреба, со оружје в рака, со свесни саможртви и конечно, со организирани востанија. Чекор по чекор, низ сиромаштија и немаштија, низ “повеќе гладни отколку сити“, низ создавање повеќедетни семејства, низ взаемна почит и, обид да му се помогне на блискиот, на соседот, на соселанецот, се градела свеста…