О, Боже! Дали се тоа оние хистерични паркобрани низ чија крв тече шарената револуција?

Се движам низ маало. Чекор по чекор. Од дома кон Драмскиот театар. Триста метри пат. Ќе стигнам за половина час. Значи релативно брзо. Затоа што имам мачета во раката. Голема, остра, со еден замав сечам гранки дебели како мене. Ама јас сум вешт мачетар. Со искуство од минати времиња кога со Индијана Џонс акавме низ јужноамериканските џунгли во потрага по Елдорадо. Тој ми ја подари мачетата. И сега со неа си го пробивам патот д...