Логиката на егзодусот е историска: „Да ги нема Македонците, ќе ја нема Македонија“!

Еден од најстрашните примери за грчката политика на заплашување и уништување на Македонците е судбината на Васил Чакаларов – македонски револуционер од почетокот на 20 век. Имено, неговата чета беше предадена, а потоа и десеткувана од грчките сили во јули 1913 година. Чакаларов, веќе ранет, успеал да стигне до планината Вич, но на 9 јули кај Бел Камен повторно бил сардисан и смртно ранет. Она што следуваше потоа е сцена што ја открива суровата логика на најсуровото грчко насилство: грчките војници му ја отсекле главата и ја однеле во Лерин, каде што на сиот глас викале: „Го нема Чакаларов, ја нема Македонија, го уништивме Чакаларов, а со него и сите чакаларовци!“ Главата беше носена низ градот како трофеј, а еден грчки капетан дури го присилил Илија Димушев да ја носи на чело на процесијата. Српски офицер протестирал против оваа морбидна демонстрација, но грчките власти му ја предале главата на црковниот епитроп, кој ја погребал на гробиштата. Дваесет и шест души од четата на Чакаларов беа изведени пред воен трибунал во Солун и осудени на различни казни. Ова не е само приказна за еден човек. Таа е симбол за методот што Грција го применува со децении: да се уништи не само…